Cztery białe karły w pobliskich układach podwójnych
Zespół astronomów z University of Warwick oraz University of Colorado w Boulder zidentyfikował cztery białe karły w układach podwójnych położonych w promieniu 20 parseków, czyli około 65 lat świetlnych od Ziemi. Obiekty krążą wraz z czerwonymi karłami, których emisja światła utrudniała wcześniejsze wykrycie ich towarzyszy w zakresie widzialnym.
Badane układy zwróciły uwagę naukowców z powodu zmian prędkości radialnej czerwonych karłów. Takie wahania mogą wskazywać, że gwiazda porusza się pod wpływem grawitacji masywnego obiektu orbitującego wokół wspólnego środka masy. Do potwierdzenia obecności białych karłów wykorzystano dane z ultrafioletowego spektrografu Kosmicznego Teleskopu Hubble’a.
Obserwacje w ultrafiolecie wymagały dodatkowej kalibracji, ponieważ czerwone karły mogą emitować intensywne rozbłyski. Zespół zastosował procedury pozwalające rozróżnić sygnały rozbłysków od promieniowania pochodzącego od białego karła.
Układ G 203-47
Jednym z opisanych systemów jest G 203-47, oddalony o około 25 lat świetlnych. Od pierwszych pomiarów jego zmian prędkości radialnej do identyfikacji białego karła jako towarzysza upłynęło 27 lat. Według zespołu obiekt został obecnie sklasyfikowany jako dziewiąty najbliższy Słońcu znany biały karzeł.
Czerwony karzeł w tym układzie obraca się w czasie przekraczającym 100 dni, natomiast okres orbitalny układu wynosi 14,9 dnia. Naukowcy wskazali, że taki układ parametrów może świadczyć o innej historii oddziaływań między składnikami niż w systemach, w których rotacja gwiazdy została zsynchronizowana pływowo z ruchem orbitalnym.
Wyniki umożliwiły aktualizację lokalnego spisu białych karłów w odległości do 20 parseków od Słońca. Badanie opublikowano w czasopiśmie Monthly Notices of the Royal Astronomical Society.
